powered by  bravenet.com

- Weet jij soms waar ik een flinke hoeveelheid ongedierte kan krijgen?
- Wat moet je daarmee?
- Wel, ik verhuis. En in m’n contract staat dat ik de woning in precies dezelfde staat moet achterlaten als die waarin ik haar destijds heb gehuurd. Er mag niks ontbreken.

Mevrouw Groenberg was in de zevende hemel toen haar man een pelsmantel voor haar kocht. Ze zat hem meer dan een halfuur lang opgetogen te liefkozen. Opeens verscheen er echter een droevige blik in haar ogen.
- ”Wat is er,” vroeg haar echtgenoot. “Ben je er niet blij mee?”
- “O jawel,” antwoordde ze, “maar ik heb medelijden met het arme ding dat hiervoor werd gestroopt.”
- “Dank je,” zei haar echtgenoot.

De onderwijzer spreekt Tom bestraffend toe: ‘Als je dit rapport aan je vader laat zien, krijgt hij zeker grijze haren!’
Tom lacht: ‘O, wat zal vader blij zijn!’
Hoezo?’ vraagt de onderwijzer.
’Mijn vader is al jaren kaal’, zegt Tom.

Bij een grensovergang moet een bedevaarder zijn koffer openmaken. De douanebeambte haalt er een mooie, grote fles uit. “Wat is dit?”
”Lourdeswater,” antwoordt de bedevaarder.
De beambte ruikt aan de fles en zegt: “Volgens mij is dit pure cognac.”
De bedevaarder heft de handen ten hemel en roept: “Halleluja, een wonder!”

Een bezorgde moeder wil wel eens wat meer weten over de nieuwe vriend van haar dochter.
- "Is hij wel zuinig?" vraagt ze.
- "Nou en of!" glundert de dochter, "ik ben nog niet binnen of het licht gaat al uit!"

- "Vandaag zal ik jullie iets vertellen over de schepping van de eerste mens," zegt de leraar aan de leerlingen van het eerste leerjaar.
- "Meneer, vertelt u ons liever iets over de schepping van de derde mens," zegt Kareltje.

- 'In welke streken vindt men nog menseneters?' vraagt de leraar.
- 'Aan de Belgische kust, meneer' beweert Marieke met grote stelligheid.
- 'Hoe kom je daar nu bij?' vraagt de leraar enigszins verbijsterd.
- 'Het staat in ons aardrijkskundeboek, meneer!' antwoordt Marieke. 'Er staat letterlijk dat de bewoners daar leven van de toeristen!'

- Mama, ik heb in de krant gelezen dat het theatergezelschap figuranten zoekt. Wat zijn dat precies?
- Dat zijn mensen die daar maar wat staan en niets te zeggen hebben.
- O, dat zou echt iets zijn voor papa, vind je niet?

Wiesje heeft kiespijn.
"Maar kindje," zegt haar moeder, "je moet toch flink zijn. Wie huilt er nou om een beetje kiespijn."
Wiesje: "U heeft makkelijk praten. Als u kiespijn hebt, kunt u uw tanden uit uw mond halen."

Een boer komt hijgend bij de dokter binnengelopen. "Vlug dokter, help me," roept hij. "Het is bijna met me afgelopen."
"Wat is er dan gebeurd?" vraagt de dokter verbaasd.
"Mijn vulpen die gegarandeerd levenslang meegaat, is gebroken, dokter."

Vriendin: “Wat merkwaardig eigenlijk. Je leent altijd de pianomuziek van je bovenbuurvrouw, maar je hebt niet eens een piano.” Andere vriendin: “De muziek die ik heb, kan zij tenminste niet spelen.”

Als een wat oudere dame de bus binnenkomt, wil een heer onmiddellijk opstaan. De dame is hem echter voor. “Blijft u maar rustig zitten,” zegt ze. “Maar ik… eh…,” zegt de man. “Blijft u nou toch zitten,” zegt de dame weer. “Doet u me nou dat plezier…” “Plezier?” zegt de man verontwaardigd. “Helemaal geen plezier. Ik moest er bij de vorige halte al uit.”

Fotograaf:: “Wilt u nu even lachen mevrouw? Dan kan ik de foto nemen.” Echtgenoot: “In hemelsnaam, doe dat maar niet, Marie. Geen mens zou je meer herkennen.”

Een boer stuurt zijn kinderen naar een school in de stad. Een paar dagen later komt er een vertegenwoordiger van een boekhandel langs de deur. “Nu uw kinderen naar school gaan, moet u toch ook een encyclopedie voor ze kopen.” Boer: “Een encyclopedie? Ik denk er niet aan. Ze moeten maar lopen. Dat heb ik vroeger ook altijd gedaan.”

Een nogal sjofelgeklede man komt langs het politiebureau en ziet een affiche, waarop staat: “Moordenaar gezocht”. Hij gaat het bureau binnen en zegt tegen de dienstdoende agent: “Het is natuurlijk niet zo’n fijne baan. Maar het is in elk geval beter dan niets.”

Een bezorgde moeder wil wel eens wat meer weten over de nieuwe liefde van haar dochter. “Is hij wel zuinig?” vraagt ze. “Nou en of”, glundert de dochter, “ik ben nog niet binnen of het licht gaat al uit!”

Gast in een hotel tegen de ober: “Ik was van plan om mijn zoon te onterven. Maar nou ik deze rekening heb gekregen, is dat niet meer nodig.”

Een boer kwam iedere dag in de stad om bij de apotheek mottenballen te kopen. Na twee weken vroeg de apotheker wat de boer toch met die enorme hoeveelheid mottenballen moest doen. De boer antwoordde: “U hebt makkelijk praten. Maar ik heb er zeker honderd nodig, voor ik er één heb geraakt.”

Freule Van Blankesteyn, Verschuur en Doorwerth: “Wat zei u, mijnheer van Bergen. Hebt u maar een tweepersoonsauto?” Van Bergen: “Jawel freule, maar er kunnen makkelijk zes mensen in. Als ze elkaar maar goed kennen.”

De ene opschepper tegen de andere: “Dat is nog niks. Ik heb eens iemand gekend, die een kraaiende haan zo goed kon nabootsen, dat de zon echt opkwam.”

“Vader,” roept Margo. “Ja, kind.” “Vader, als er een wesp op een brandnetel gaat zitten, steekt dan de wesp de brandnetel of de brandnetel de wesp?”

Meisje: “Hou je van me? Je kust me zo dikwijls.” Jongen: “Welnee !” Meisje: “Waarom kus je me dan?” Jongen: “Omdat ik je frambozenlippenstift zo lekker vind.”

Dame (in een overvolle tram): “ Ik zou graag zien dat die smaakvol geklede heer voor me opstond.” Onmiddellijk stonden zes mannen op.

Onderwijzer: “wat is het tegenovergestelde van theoloog?” Leerling: “Theo zei de waarheid, meneer.”

De onderwijzer keek het huiswerk van René na en zei: “dit werk lijkt wel erg veel op het schrift van je zusje.” “Dat kan wel, meneer,” zei René. “Ik heb het met haar pen geschreven.”

Man: “Hoe vind je dit portret van mijn vrouw?” Vriend: “Heel goed. Zeker een momentopname?” Man: “Hoezo?” Vriend: “Wel, omdat ze juist haar mond dicht heeft.”

Het dienstmeisje loopt met een enorme stapel borden door de huiskamer. De heer des huizes kijkt haar misprijzend na en zegt tegen zijn vrouw: “Heb je haar al gezegd dat ze binnen acht dagen kan vertrekken?” Vrouw: “Nee, ik wacht even, tot ze die borden heeft neergezet.”

Onderwijzer: “Frits, noem mij eens een bijzonderheid van de egel.” Frits: “Hij is een cactus onder de dieren, mijnheer.”

Een meisje, dat pas op dansles is geweest, staat op het perron op de trein te wachten. Ze probeert de tijd om te krijgen door de pas geleerde danspassen nog eens te oefenen. Een oud dametje, dat haar zo ziet huppelen, gaat naar haar toe en zegt: “Kom maar mee kindje. Ik zal je wel even wijzen waar het is.”

Boer: “Hé, wat doe je in mijn appelboom?” Jongen: “Er waren een paar appels naar beneden gevallen. Die maak ik even voor u vast.”

Een ambtenaar gaat naar de begrafenis van een familielid. Voor hij vertrekt hangt hij op de deur van zijn kantoor een briefje met het opschrift: “Ben naar het kerkhof.” Als hij terugkomt staat eronder geschreven: “Rust in vrede !”

Zoon: “Vader, wat is stof?” Vader: “Dat is modder, waar ze het sap uit hebben geperst.”

Dame die voor het eerst een voetbalwedstrijd bezoekt:” Ik vraag me af waarom ze niet allebei de partijen elk een bal geven. Dan is die ruzie misschien afgelopen.”

Gearresteerde inbreker tegen agent: “Ai, ai, daar waait mijn pet af. Mag ik hem even pakken?” Agent: “Pakken en dan niet meer terugkomen zeker. Daar komt niets van in. Blijf maar staan, dan haal ik hem wel even.”

Sources:
Besouw, Jan Willem Van. Superdikke moppenpocket. De Bilt: Cantecleer, 1986.
Vakantiedagboek Drink van de zon …tot je zon wordt…. Dilbeek: De Graankorrel, 2000.
Vakantiedagboek Natuurlijk wil ik leven. Dilbeek: De Graankorrel, 2004.